снегапад

RSS Feed

Снегапад

Сярэдняя: 5 (1 голас)
А снегапад нарадзіўся раптоўна, 
Так, як прыходзіць каханне да
                                                 нас... 
Светла вяртацца, глядзець
                                          малітоўна 
У малады, незаплямлены час.

Ён быў да свету ўсяго
                                 невідушчым, 
Быў неабачліва-хмельны так і, 
Каб прадзірацца адважна праз 
                                               пушчу, 
Быццам праз долю — наскрозь,
                                                напрасткі.

Сцежкай глухой, дзе чакалі
                                           спакусы, 
Час, як сабака, за намі пабег. 
Млосна палалі і шчокі, і вусны, 
Цёплым здаваўся расхрыстаны
                                               снег.

Не варажылі: «А што будзе
                                          потым?» 
Згодны былі разам з веяй 
                                          сплываць, 
Ці ў зледзянелых, высокіх
                                        сумётах 
Гэтак, як сосны, маўкліва стаяць...

З вечнай дарогі ў нязнанасць — 
Не збочыш,
Час не адкруціш ніколі назад... 
Свецяцца шчасцем зялёныя
                                          вочы, 
I не спыняецца той снегапад. 

Сьнежны зоркапад

Сярэдняя: 4.3 (13 галасоў)

За вакном сягоньня
Зноўку сьнегапад.
Сыпе, сыпе зь неба
Сьнежны зоркапад.
Кожная сьняжынка,
Бы метэарыт,
Падае да долу,
Толькі не гарыць.
Любая, каханая,
Паглядзі ў вакно,
Ўся зямля накрытая
Белым палатном.