Мароз і сонейка

RSS Feed
Сярэдняя: 5 (1 голас)

Мароз і сонейка. Раство.
Бы казка, гожае.
На ўсім навокал — хараство
і ласка Божая.

Краса прыцягвае пагляд
і ў даль збялелую,
і ў блізь — квітнёвы зімні сад,
пялёсткі белыя.

І ў высь, што ззяе і пяе —
бы ўвекавечвае
мільён брыльянтавых калье,
што свет расквечваюць.

І ўніз — у цень ссінелы дрэў
афіанічаных.
І дорыць слёзы-неспадзеў
душы-аблічыне

і шчасце існае — удых
і выдых — воблачкам...

Ісці б ды йсці... у нікуды...
па снежных тропачках...

верш

сапраудны сучасник

Іншыя вершы аўтара